| Gratis yoga in het Leijpark |
| 16 mei 2011 om 11:47:22 |
Vier scholen, één gedachte: Yogaloose, Marie Kempe, BinnensteBuiten yoga en Blauwe Parel yoga & meditatie geven deze zomer gratis yogales in het Leijpark in Tilburg. De scholen willen Tilburg zo kennis laten maken met yoga. 
|
| Lees meer » |
| |
| Yoga Tilburg |
| 12 februari 2011 om 14:42:17 |
Tilburg is een nieuw yoga en meditatiecentrum rijker: Blauwe Parel. Blauwe Parel is gevestigd in het centrum van Tilburg, aan de Wagenstraat en verzorgt wekelijks Ashtanga, vinyassa flow en yortlessen en gerregeld workshops. En bij een nieuwe school hoort natuurlijk een nieuwe website. Too Easy tekende voor het design.
Meer weten over de nieuwe yogaschool? Lees dan verder. 
|
| Lees meer » |
| |
| Steun de strijd tegen kanker |
| 27 januari 2011 om 11:24:58 |
 Samen lopen om geld in te zamelen voor de strijd tegen kanker. Dat is SamenLoop voor Hoop. Op 28 en 29 mei vindt het evenement weer plaats in Tilburg. Loop mee of kom supporteren en draag zo jouw steun bij in de strijd tegen kanker. Meld je aan op: www.samenloopvoorhoop.nl/tilburg.
|
| Lees meer » |
| |
| Indiafoto's online |
| 13 januari 2011 om 11:49:12 |
De meeste verhalen stonden al online, nu staan ook de foto's van India online. Niet op deze site, maar op de site van ons zusterbedrijf Pix4Profs. |
| Lees meer » |
| |
| Iedere keer hetzelfde, iedere keer iets nieuws |
| 6 januari 2011 om 20:45:36 |
| Rust, reinheid en regelmaat schijnen een heilige drieeenheid te zijn. Reinheid is met drie koude douches per dag en een of twee duiken in de zee wel goed verzorgd. Regelmaat ook. Iedere dag ziet het lesschema er hetzelfde uit. Rust is deze weken betwistbaar. Slapen doe ik met acht uur per nacht genoeg. Mijn geest is rustig. De lessen vullen het grootste gedeelte van de dag. Wat overblijft, gaat op aan studie, dus van afdwalen is weinig sprake. Maar of mijn lijf voldoende rust krijgt? Met vier uur yoga per dag - minimaal - moet het er in ieder geval aan geloven. De ene keer voelt het moe, de andere keer verbaas ik me over de hoeveelheid kracht die ik heb. Die ik in zo'n korte tijd heb opgebouwd. De Asthangaserie maakt het zien van die vordering gemakkelijk. Immers, elke ochtend doen we dezelfde serie en 's middags komen veel poses nogmaals langs als we leren hoe we mensen moeten corrigeren, zodat ze de juiste pose aannemen. Saai steeds dezelfde serie? Nee, eigenlijk niet. Totaal niet. |
| Lees meer » |
| |
| Vata, Pita, Kapha |
| 5 januari 2011 om 06:27:01 |
| Ik ben vata-pita. Wat? Vata-pita. Eerst verstond ik water-pita. Water kon ik me nog iets bij voorstellen. Dat is immers een van de vijf elementen. Maar pita? Verder dan zo'n wit, rond broodje waar je shoarma in doet - of nog beter: geitenkaas, honing en pijnboompitten en dan even roosteren - kwam ik niet. Om zes uur meldde ik me vanmorgen bij Gaurav. Geen eten, geen drinken dat was de opdracht. Hij pakte mijn rechterpols, voelde aandachtig en staarde naar zijn horloge. Daarna zei hij het stellig: ,,Je bent vata-pita.'' Gelukkig zegt het hem meer dan mij. |
| Lees meer » |
| |
| Op dieet |
| 2 januari 2011 om 05:08:04 |
| Aan het einde van de filosofieles roept Gaurav zich bij me. ,,Volgens mij neem je deze training heel serieus. Yogi's eten geen vlees, geen vis, geen kip. Nu je hier een maand bent, probeer eens een maand als een echte yogi te leven." |
| Lees meer » |
| |
| Honds Karma yoga |
| 28 december 2010 om 07:10:01 |
Honderd procent aanwezigheid is verplicht, maar dat zal ik niet gaan halen.
Het is week twee. De aanslag op mijn spieren was groot de eerste dagen. Iedere ochtend de volledige primary series, 's middags gevolgd door yin yoga. Een hele rustige yogavorm, waarbij de nadruk ligt op het oprekken van pezen, botten en gewrichten in plaats van spieren. Maar wel een waarbij mijn lijf opnieuw aan de bak moet. En zo fit als ik wil zijn, ben ik nog niet. |
| Lees meer » |
| |
| Een lekker hulpje |
| 26 december 2010 om 13:44:01 |
| Stretchen, stretchen en nog meer stretchen. Kracht, kracht en nog meer kracht. Astangha Vinyassa is genieten, maar tegelijk afzien. Binnen een maand moeten we onze kracht verdubbelen en dat is veel gevraagd van mijn tengere, pezige lijf, dat gemaakt lijkt te zijn voor uithoudingssporten, maar niet voor het kweken van dikke spieren. Een massage zou uitkomst bieden, maar veel ruimte om langs de masseur te gaan, biedt het programma niet. En als het dat al biedt, is er nog altijd mijn portemonnee, die net als mijn lijf niet al te flexibel is. |
| Lees meer » |
| |
| Drieduizend en zeven |
| 23 december 2010 om 07:29:49 |
| Korte hamstrings, pijn onder in mijn rug, versleten knieen, zwakke enkels, opgetrokken schouders, slapende handen die me 's nachts wakker maken en nekklachten. Een klein lijstje met problemen waarmee ik aan mijn yogaleven begon. Stuk voor stuk oplosbaar, bezweert Deepak me. ,,Iedere spiercel heeft een eigen geheugen. Door een spier drieduizend keer te stretchen, kunnen we dat geheugen herprogrammeren. Een spiercel in een hamstring die nu niet flexibel is, omdat die door voetbal of hardlopen gewend is om kort te zijn, kunnen we dus aanleren om wel flexibel te zijn. Gewoon stretchen, stretchen en nog eens stretchen.'' |
| Lees meer » |
| |
| Een vervelend hormoontje |
| 20 december 2010 om 15:36:15 |
| Zes uur 's morgens gaat iedere dag de wekker. Avondmens als ik ben, had ik verwacht dat het vroege opstaan het zwaarste van heel de training zou zijn. Vreemd genoeg is dat het niet. In plaats van doodmoe mijn bed uit kruipen - dat ik thuis doe als de wekker om acht uur gaat - stap ik er vrolijk uit. Sterker nog, vaak ben ik al een kwartier wakker voordat de wekker gaat. |
| Lees meer » |
| |
| Neusgatwetenschap |
| 13 december 2010 om 10:40:29 |
| Hoe vies het zout water in mijn neus ook is, het heeft een tweeledig doel. Het zuivert mijn lichaam in het algemeen en mijn neusgaten in het bijzonder. En dat laatste blijkt van groot belang, want mijn neusgaten zijn van vitaal belang. Sterker nog: als een neusgat dertig dagen achterelkaar verstopt zit, dan is het einde oefening voor diegene. Of te wel einde leven, blijkt uit wetenschappelijk onderzoek. |
| Lees meer » |
| |
| Neusgat in, neusgat uit |
| 9 december 2010 om 08:49:44 |
| Wie een yogi wil zijn, moet rein zijn. De shatkarmas mogen dan specifieke eisen met zich meebrengen, zodat de meeste niet thuis uitgevoerd kunnen worden, ik ben nu niet thuis. Dus moet ik er aan geloven. Na een kleine week studie krijg ik 's morgens een netipot in mijn handen geduwd. Een miniatuur gieter, met een vreemde, bolvormige kop. Tegelijk krijg ik een rubberachtig draadje. Voor de 'cleansing', lacht Gaurav, onze filosofieleraar, ons geheimzinnig toe. |
| Lees meer » |
| |
| Een zuiver lijf |
| 7 december 2010 om 06:37:10 |
| Een zuivere geest hoort in een zuiver lijf. Maar hoe zuiver ik mijn lijf? Mijn geest is te doen. Tenminste, de yamas en niyamas zijn met de nodige goede wil te handhaven. Maar mijn lijf? Een lekkere douche is niet voldoende. Dat zuivert alleen de buitenkant. En ook de binnenkant moet schoon. Yoga zou yoga niet zijn als het ook daar geen oplossing voor had. Onorthodox, maar toch... |
| Lees meer » |
| |
| Yamas en Niyamas |
| 4 december 2010 om 15:46:43 |
| Yamas en Niyams. Het klinkt als een heerlijke, Indiase maaltijd, maar helaas: het is geen palak paneer, dal fry of thaly. Zoals de bijbel zijn tien geboden heeft, zo heeft yoga de yamas de niyams. De do's en don'ts. Zeg maar de tien geboden. De filosofie is simpel: we kunnen wel verlichting willen bereiken, maar dat is alleen weggelegd voor zuivere zielen. Foute mannen en vrouwen zullen - naarmate ze het yogapad bewandelen - in de knel komen met hun eigen geweten. Voordat we dus met yoga beginnen, moeten we onze ziel zuiveren. |
| Lees meer » |
| |
| Bijtende zon |
| 2 december 2010 om 14:30:36 |
| Het is acht uur 's morgens. De zon staat al hoog aan de hemel in Goa en bijt venijnig in mijn kuitspieren. Voor me ligt de Arabische zee er stil bij. Het strand is nog verlaten, zover ik tussen de palmbomen door kan zien. Zelfs de koeien lijken weinig aanstalten te maken om aan hun dagelijkse ronde over het strand en door het dorp te beginnen. Vredig liggen ze het afval dat ze gisteren opgegeten hebben te herkauwen. De varkens zijn een stuk ijveriger en scharrelen tussen het vuilnis en de gedumpte etensresten. |
| Lees meer » |
| |
| Yoga als lifestyle |
| 22 november 2010 om 14:44:32 |
| Ik schaam me diep. Al een tijd wil ik uitpluizen hoe yoga nu precies in elkaar zit. Iedereen strooit doodleuk met termen als Bikram, Hatha, Kundaline en noem maar op. Tot nu toe glimlachte ik maar. De termen zeiden me niet zoveel. Pas hier in India wordt alles duidelijk. En leer ik dat wat wij in het westen yoga noemen eigenlijk helemaal geen yoga is. Het is slechts een onderdeel van yoga, want yoga zelf is een levensstijl. Net zoals het Boeddhisme dat bijvoorbeeld is. En - als je bij de wet van 'het boek' leeft - het Christendom, de Islam en noem maar op. |
| Lees meer » |
| |
| Een brandende kokusnoot en een rode stip |
| 14 november 2010 om 08:57:01 |
| Zes uur 's morgens. Normaal lig ik op dit tijdstip in bed, maar yogi's staan nu eenmaal vroeg op. Als de natuur ontwaakt, ontwaken de yogi's. Het ritme van de natuur en het ritme van yogi's gaan hand in hand. Al is het alleen maar omdat ons lijf 's morgens vroeg het hormoon melotonim aanmaakt, dat er voor zorgt dat we ons moe voelen als de wekker gaat. Door op te staan en yoga te doen, voordat ons lijf de kans krijgt om het hormoon aan te maken, zijn we in staat om de productie ervan te stoppen. |
| Lees meer » |
| |
| Yoga |
| 11 november 2010 om 08:06:24 |
| Wat het is met yoga weet ik niet, maar ergens raakt deze vorm van lichaamsbeweging me. Misschien omdat het meer is dat alleen lichaamsbeweging. Verklaren kan ik het niet, maar na iedere training voel ik me rustiger, openen, kwetsbaarder en tegelijk meer in balans. Ik werk aan mijn lijf, maar tegelijkertijd aan mijn geest, luidt de yogavisie. De fysieke blokkades die ik in mijn lichaam ontdek, als ik bijvoorbeeld voorover buig om de grond aan te raken, zijn eigenlijk mentale blokkades. Negatieve emoties, waar ik in het verleden tegenaan ben gelopen en die zich in mijn lijf vastgezet hebben als stijfheid. |
| Lees meer » |
| |
| Time out |
| 4 november 2010 om 16:47:56 |
| Het is half negen 's morgens als ik op blote voeten door de branding over het strand slenter. Kleine krabbetjes zoeken snel een heenkomen in hun holletjes als mijn maatje 46 zich vlak naast hun scharen neerplant. De hemel is bewolkt, de zeewind zorgt voor een verfrisse verkoeling, waar het water juist lauw aanvoelt. Op het strand liggen koeien op hun gemakje te herkauwen. Ze geven het begrip zeekoe een nieuwe dimensie. Honden kijken op veilige afstand toe. Vissersbootjes keren langzaam terug naar de kust, terwijl een armere visser tot aan zijn schouders in het water staat om zijn netten te controleren. De 'catch of the day' wordt in deze ochenduren bepaald. |
| Lees meer » |
| |
| Een vreemde eend in de bijt |
| 4 november 2010 om 16:46:20 |
Goa is een vreemde eend in de bijt. Waar India tot 1947 in handen was van de Britten, was de provincie Goa in handen van de Portugezen. In 1510 veroverden zij Goa om controle te krijgen over de natuurlijke havens in dit Westelijk deel van India, waar het in die dagen een komen en gaan was van schepen die specerijen afvoerden naar Europa. |
| Lees meer » |
| |
| Het dak op |
| 31 oktober 2010 om 13:14:22 |
Wegwijzers en straatnaambordjes zijn nergens te bekennen. Of ze echt nodig zijn, is de vraag. De weg van Goa naar Agonda kent geen afslagen. En dus tuffen we rustig langs vrouwen met zware manden op het hoofd, voort ploeterende vrachtwagentjes die ieder moment door hun als lijken te zakken en zichzaggen we tussen koeien door die in dit land heilig zijn. Ze zijn het symbool voor vruchtbaarheid, al heb je daar wel veel fantasie voor nodig als je de magere scharminkels ziet. |
| Lees meer » |
| |
| Tuktuk bangbang |
| 30 oktober 2010 om 11:29:48 |
| Goa. Eerste doel van deze trip. Eigenlijk wilde ik hier per trein aankomen, maar na zeven vergeefse pogingen om online een ticket te boeken, heb ik die optie maar laten varen. Vlucht nummer drie op rij brengt me naar de voormalig Portugese kolonie, die in tegenstelling tot het overgrote deel van India niet Hindoestaans is, maar katholiek. Hier geen tempels in de straten, maar veelal in wit opgetrokken kerken, die fel afsteken tegen de vervallen huizen en de krotten die daar voor door moeten gaan. |
| Lees meer » |
| |
| Toeterend Mumbai |
| 29 oktober 2010 om 14:18:12 |
De zon komt langzaam op boven toeterend Mumbai. Buiten ruikt het naar een Indische rijsttafel. Een lauwwarme, zo te voelen aan de temperaturen. Op de domestic Airport is het een komen en gaan van kleurige gewaaden, Tulbands, gapende Indiaanse zakenlieden en hier en daar een verdwaalde toerist.
De eerste blik van India is er een van chaos. Verwachte chaos. Aankomst in Mumbai en vertrek van Mumbai zijn allebei van Mumbai International Airport. Maar aankomst en vertrek blijken mijlen ver uit elkaar te liggen. Ergens binnen is een transit, maar hoe die loopt, zal ik nooit weten. De pinautomaat binnen doet het namelijk niet, dus wandel ik vrolijk naar buiten. Terug naar binnen is geen optie, maakt de soldaat bij de deur me duidelijk. Buiten is buiten. ,,Maar ik heb een transit'', zeg ik nogmaals. Om mijn woorden kracht bij te zetten haal ik mijn ticket tevoorschijn. De soldaat gunt mijn papieren niet eens een blik waardig en begint in plaats daarvan verliefd over zijn geweer te aaien. |
| Lees meer » |
| |
| Eat Pray Love |
| 26 oktober 2010 om 17:45:29 |
| Helemaal Eat Pray Love wordt het niet. De pizza afgelopen week was gebakken door Albert Heijn, Bali is voor een volgende keer, maar India wordt het wel. Geen ashram, zoals Julia Roberts, maar veel scheelt het niet, want mediteren zal ik. Drie uur per dag. Volgens mij heb ik nog nooit zolang mijn mond gehouden. – Ik schijn zelfs te praten in mijn slaap - Gelukkig is het verdeeld in twee sessies en mag ik iedere dag beginnen met chanten. Komt er toch geluid uit. |
| Lees meer » |
| |
| Boek borstkanker uitgesteld |
| 23 september 2010 om 11:04:26 |
Niet dit jaar, maar volgend jaar verschijn het persoonlijk verhaal van Dannielle over haar borstkanker. Het boek was eigenlijk gepland voor dit jaar, maar door complicaties - een prothese sloeg niet aan - duurt haar herstel langer dan verwacht. En aangezien het boek gaat over haar eigen ervaringen verschijnt  het dus later. |
| Lees meer » |
| |
| Tijdelijke extra kracht voor Too Easy |
| 25 mei 2010 om 13:31:08 |
Nu de zomer in aantocht is, krijgen we het weer druk. Heel druk. De eerste tijdelijke kracht heeft zich al gemeld: Aagje. Haar taak is ons van het werk houden, rekeningen opeten, voor een lach zorgen, over het toetsenbord lopen en veel, heel veel knuffelen.
Voor alle zekerheid: Aagje is een klein kittentje. Een heel nieuwsgierige, vandaar haar naam. Ze is op straat gedumpt, zoals zoveel kittens in deze maanden overkomt. Wij ontfermen ons over haar en al haar broertjes en zusjes, als gastouder voor het DierenOpvangCentrum Tilburg. Zodra ze tien weken oud is, mag ze op zoek naar een definitief huisje. |
| Lees meer » |
| |
| el futUro haalt duizend euro op voor strijd tegen borstkanker |
| 19 mei 2010 om 12:38:10 |
TILBURG - Health Club el futUro heeft afgelopen weekeinde duizend euro bij elkaar gesport voor de strijd tegen borstkanker en liet daarmee zien als een blok achter ‘onze Daan’ te staan.Daniëlle is belast met het gen BRCA-1, dat bij vrouwen borstkanker veroorzaakt. Ze besloot daarom haar borsten preventief te laten verwijderen. Die operatie vond eind vorige maand plaats. Tijdens haar zoektocht naar informatie over het gen, ontdekte ze dat er nog maar weinig bekend is en dat er nog steeds een taboe op het onderwerp borstkanker rust. Ze gaat daarom haar verhaal op papier zetten en uitgeven in boekvorm. De opbrengst van dat boek gaat naar research naar borstkanker.  |
| Lees meer » |
| |
| Annemiek van Boxmeer columnist Sportief Uden |
| 7 mei 2010 om 14:45:25 |
Too Easy is niet alleen een veelzijdig bedrijf, onze mensen zijn ook veelzijdig. Jan Stads is fotograaf en uitgever, Nathan Veldhuijsen journalist en kunstwetenschapper, John Kraijenbrink fotograaf, journalist en vormgever en Annemiek van Boxmeer fotograaf en vormgever en ... schrijfster. De fotografe annex fotomodel van Too Easy gaat namelijk aan de slag als columniste van Sportief Uden. |
| Lees meer » |
| |
| UPDATE: Afscheid van mijn borsten |
| 24 april 2010 om 12:00:05 |
| Daniëlle is donderdag 22 april 2010 met succes geopereerd. Ze is erfelijk belast me het BRCA-1 gen, dat bij vrouwen voor tachtig tot negentig procent zeker borstkanker veroorzaakt. Daarom besloot ze om haar borsten preventief te laten verwijderen. Die operatie vond 22 april 2010 plaats. Omdat er zo weinig bekend is over het gen en omdat er nog steeds een taboe rust op het onderwerp borstkanker gaat Daniëlle haar verhaal op papier zetten en als boek uitgeven. |
| Lees meer » |
| |
| WK IJshockey |
| 23 april 2010 om 10:28:12 |
Het is de grootste koukleum van ons allemaal. Als wij onze moonboots al lang en breed hebben ingeruild voor teenslippers loopt hij nog met een ijsmuts op. Reden dus om uitgerekend John Kraijenbrink naar het WK IJshockey toe te sturen.  |
| Lees meer » |
| |
| NK Banaanvaren krijgt vervolg |
| 16 april 2010 om 16:25:36 |
APPELTERN – Wat begon als een grap, krijgt een serieus gevolg. Op 4 september 2010  organiseert Waterski- en Wakeboardschool De Uitvliet het 2e Nederlands Kampioenschap Banaanvaren. Plaats van handeling is opnieuw Appeltern. Nieuw is dit jaar de wedstrijd voor de jeugd (jonger dan 16 jaar). De inschrijving voor het NK is nu (13 april) geopend. |
| Lees meer » |
| |
| Koen Kneppers beste starter |
| 16 april 2010 om 16:10:32 |
Koen Kneppers is de beste startende ondernemer van Eindhoven en omstreken. Kneppers, oprichter van de Succesvolle School, versloeg in door Stichting 2Connect Eindhoven georganiseerde verkiezing Peter Verbeek (OhKE & KO), Bertine Oudesluijs (BO kleur- en stijladvies), Hilde Verdijk (Yourganize) en Michael Dawkins (Stichting One). |
| Lees meer » |
| |
| Boek: 'Afscheid van mijn borsten' |
| 16 april 2010 om 16:10:50 |
BRCA-1. Het klinkt als een barcode of als een artikelnummer, maar zo onschuldig als het lijkt, is het niet. BRCA-1 is namelijk een erfelijk gen dat bij vrouwen borst- en eierstokkanker veroorzaakt. Daniëlle is met dit gen belast en heeft besloten haar borsten preventief te laten verwijderen. Bij haar zoektocht naar informatie kwam ze er achter dat er nog maar weinig bekend is en dat er nog steeds een taboe rust op het onderwerp 'borstkanker'. Daniëlle heeft daarom besloten om haar verhaal op papier te zetten en te delen met anderen.  Om de opbrengst van het boek ten goede te laten komen aan research naar het gen BRCA-1 is Daniëlle op zoek naar sponsoring om de drukkosten te betalen. Geïnteresseerde bedrijven en personen kunnen zich of bij haar (info@eenechtedaan.nl) of bij Too Easy (info@tooeasy.nl) aanmelden.
|
| Lees meer » |
| |
| Waar een broodje zalm toe kan leiden… |
| 3 september 2009 om 19:39:26 |
 Het was ergens eind vorig jaar dat Jan Stads en ik elkaar na tien jaar terug zagen bij Café Studio in Tilburg. Hij iets dikker, ik iets kaler, maar innerlijk geen steek veranderd. Tien jaar eerder had ik Tilburg verlaten om een jaar rond te gaan zwerven door Australië. Vervolgens woonde ik overal, behalve in Tilburg. In die tien jaar was Jan – Tilburger als hij is – amper buiten Brabant geweest. En wat doe je als je elkaar zo lang niet hebt gezien? Dan haal je herinneringen op aan de ‘goede, oude tijd’. |
| Lees meer » |
| |
