Helemaal Eat Pray Love wordt het niet. De pizza afgelopen week was gebakken door Albert Heijn, Bali is voor een volgende keer, maar India wordt het wel. Geen ashram, zoals Julia Roberts, maar veel scheelt het niet, want mediteren zal ik. Drie uur per dag. Volgens mij heb ik nog nooit zolang mijn mond gehouden. – Ik schijn zelfs te praten in mijn slaap - Gelukkig is het verdeeld in twee sessies en mag ik iedere dag beginnen met chanten. Komt er toch geluid uit.

Vervolgens aan de yoga. Het grote doel van mijn bezoek aan India. Mijn opleiding tot yogaleraar. Een kleine twee jaar vouw ik me nu wekelijks in de knoop. Bescheiden begonnen met twee keer in de week, maar al maanden minimaal vijf keer. Wat het is, weet ik niet. Ik kan het niet verklaren, maar lekker is het wel. Tenminste: als ik de pijn die af en toe opduikt buiten beschouwing laat. En als ik dan toch iets doe, dan maar meteen goed en ver weg. India dus. De bakermat van de yoga. Ruim twee en halve maand ga ik werken aan het perfectioneren van mijn lijf, mijn geest en de eenheid die die twee vormen. En nu maar afwachten hoe ik terugkom.