Goa is een vreemde eend in de bijt. Waar India tot 1947 in handen was van de Britten, was de provincie Goa in handen van de Portugezen. In 1510 veroverden zij Goa om controle te krijgen over de natuurlijke havens in dit Westelijk deel van India, waar het in die dagen een komen en gaan was van schepen die specerijen afvoerden naar Europa.

Zoals ze dat al eerder in Europa deden, legden de Portugezen - veelal met bruut geweld - hun katholieke geloof op aan de lokale bevolking. De sporen van die inquisitie zijn nog overal te vinden. Geen tempels, geen moskeeen, maar witte kruizen langs de kant van de weg, gebrandschilderde ramen met afbeeldingen van Jezus Christus en kerken domineren het straatbeeld. Ook na het vertrek van de Portugezen - in 1961 toen het Indiaase leger hun Portugese opponent versloeg - heeft het katholieke geloof stand gehouden. Zonder repressie. Wat dat betreft is India een tolerant land. Hindoeisme, Buddisme, Janisme, Zoroastrianisme, Islam, Sikhsisme en oude, verdwaalde natuurreligies gaan hier hand in hand. Het hedendaagse Nederland, waar de PVV van Geert Wilders een dikke vinger in de pap heeft, kan daar een voorbeeld aan nemen.
Maar wat Goa zo aantrekkelijk maakt, heeft niets met geloof te maken, maar alles met de natuur en de instelling van haar bewoners, die de toeristen grotendeels met rust laten in plaats van lastig te vallen met allerlei prullaria. De stranden, verkoelende zee, groene natuur en easy-going-lifestyle trokken in de opkomende jaren van het toerisme hordes hippies aan.  In het noorden van Goa zijn die inmiddels verdreven door de toeristen, die zich te goed doen aan de heerlijke temperatuur, de goedkope winkelmogelijkheden en de uitgestrekte stranden.
Hoe zuidelijker, hoe rustiger. Met Agonda misschien wel als stilste gehucht. Als het zelfs die naam al kan dragen. Een straat is het. Een aangestampte grindweg vol gaten, met aan weerszijden huizen, hutten en bouwvallen. De een fleurig geschilderd, de ander op instorten. Electriciteitsmasten staan maar aan een kant van de straat, waardoor de kabels aan de andere kant maar in de palmbomen gehangen zijn. Af en toe vindt er kortsluiting plaats en brandt er een vrolijk vlammetje op de mast. Het verklaart de vele stroomstoringen. Generatoren zijn er niet, dus tijdens het avondeten zit ik geregeld in het donker. Hoeveel charme wil je hebben?
Overdag is het een komen en gaan van scootertjes en fietsers. Traditiegetrouw zit de man voor en de vrouw achterop. Auto's lijken hier een uitzondering. In de velden scharrelen de varkens hun kostje bij elkaar tussen het afval dat achteloos is weggegooid. Soms klinkt er een harde knal als een varken wordt veroordeeld tot de braadpan of als een uitlaatpijp het begeeft. Voor de rest is er weinig anders te horen dan het geschreeuw van kraaien en het geruis van de wind door de bladeren van de palmbomen.  Een idealere plek voor een maand van meditatie, yoga en bezinning lijkt er niet te bestaan.