Zes uur 's morgens. Normaal lig ik op dit tijdstip in bed, maar yogi's staan nu eenmaal vroeg op. Als de natuur ontwaakt, ontwaken de yogi's. Het ritme van de natuur en het ritme van yogi's gaan hand in hand. Al is het alleen maar omdat ons lijf 's morgens vroeg het hormoon melotonim aanmaakt, dat er voor zorgt dat we ons moe voelen als de wekker gaat. Door op te staan en yoga te doen, voordat ons lijf de kans krijgt om het hormoon aan te maken, zijn we in staat om de productie ervan te stoppen.
 Deze morgen krijgt het hormoon toch de kans om zijn slaapverwekkende werk te doen. De yogasessie laat namelijk nog even op zich wachten. Het is dag 1 van de training en dat moet gevierd worden met een openingsceremonie. Wat het is, weet ik niet, maar ik heb iets met ceremonies. Niet zozeer onze Hollandse ceremonies. Sinterklaasliedjes zijn niet aan mij besteed. - Dat ze het leren van die liedjes verplicht stellen op een inburgeringscursus om Nederlander te worden vind ik lariekoek. - Met kerst maak ik graag een traditionele kerstmaaltijd, maar daar blijft het ook bij. Nee, ik bedoel de ceremonies, zoals de Indianen, de Maya's enzovoort hielden en houden. Met vuur, met passie, met devotie, met respect voor en in combinatie met de natuur.
Als we met slapende ogen onze yogazolder betreden is Goram, onze ceremoniemeester, filosofie- en ademhalingsleraar, al druk in de weer om een klein vuurtje te stoken. Terwijl we toekijken, staat de moeder van Deepak, de cursusleider en yogaleraar, op. Een voor een krijgen we de traditionele, Indiaase rode stip op ons voorhoofd geverfd, waar wat rijst opgeplakt wordt. De rest van de korrels strooit ze over ons hoofd uit. Vervolgens pakt ze onze arm en bindt er een rood-geel touwtje om. Vanaf nu zijn we gezegend.
Voorzien van rode stip en touwtje mogen we dichter bij het vuur komen zitten. Goram begint zachtjes te chanten om de goden om hun steun te vragen tijdens deze cursus. Om onze ziel te zuiveren en voor te bereiden op de training. Een voor een nemen we plaats naast de ceremoniemeester en pakken wat houtpulp tussen onze duim en onze wijs- en middelvinger. Terwijl we onze rechterarm ondersteunen met onze linker, strooien we de pulp uit in het vuur.
 Als iedereen geweest is, maken we een grote kring en pakt Goram een kleine kokosnoot. Met zijn allen 'helpen' we om die - na drie ohm - shanti's - in het vuur te leggen en aan de goden te offeren. Het geheel raakt me. Het heeft iets mytische, magisch. Misschien is het totale onzin, maar kwaad kan het in ieder geval niet. |
