Het is acht uur 's morgens. De zon staat al hoog aan de hemel in Goa en bijt venijnig in mijn kuitspieren. Voor me ligt de Arabische zee er stil bij. Het strand is nog verlaten, zover ik tussen de palmbomen door kan zien. Zelfs de koeien lijken weinig aanstalten te maken om aan hun dagelijkse ronde over het strand en door het dorp te beginnen. Vredig liggen ze het afval dat ze gisteren opgegeten hebben te herkauwen. De varkens zijn een stuk ijveriger en scharrelen tussen het vuilnis en de gedumpte etensresten.
Als ik thuis was, zou ik om dit tijdstip uit bed rollen. Nu ben ik al twee uur wakker en heb al anderhalf uur Pranayama (ademhalingstechnieken) achter de rug en werk me in het zweet bij mijn tweede Ashtanga Vinyassales. Een kleine 85 poses in vaste volgorde, die ik over een maand allemaal uit mijn hoofd moet kennen. Inclusief het in- en uitademen om in de pose te komen, alle variaties op de poses voor heel flexibele of heel stijve mensen en de technieken om mensen op de juiste manier in de poses te krijgen. Coordinatie, links en rechts en choreografie zijn nooit mijn sterkste punten geweest, dus ik gok dat het een hele kluif gaat worden. Wat zeker een hele kluif wordt, is de serie zonder kreunen en steunen te volbrengen. Ik heb geregeld verbaasde, mannelijke blikken gezien als ik vertelde dat ik yoga deed. Soms werd het uitgesproken, soms zei de blik voldoende: yoga is voor vrouwen. Voor mietjes, niet voor mannen. Vaak liet ik het voor wat het was. Soms daagde ik iemand uit en deed de kraanvogelpose of ging op mijn kont zitten, strekte een been voor me uit, sloeg het andere om mijn arm heen en drukte me op. Balancerend op mijn handen. Een klein staaltje kracht-evenwicht om wat kritiek weg te nemen. Een volgende keer nodig ik de criticaster uit voor een lesje Astanga-Vinyasa. Want wat ik deze morgen doe, is afzien, afzien en nog eens afzien. En om eerlijk te zijn: ik geniet van ieder moment. Hamstrings, lage rug, schouders, nek, al mijn zwakke punten worden flink opgerekt en tegelijk train ik iedere spier in mijn lijf. En mede dankzij alle vinyasas druk ik me ruim veertig keer op tijdens heel de serie. Een betere workout kan ik me niet wensen. |
