Dolfijnen hebben iets magisch. Bijna iedereen droomt ervan ooit een keer met ze te zwemmen. Voor Eveline Reints is die droom dagelijks werk bij het Curaçao Sea Aquarium.

JOHN KRAIJENBRINK
WILLEMSTAD

,,Dit is het de baan die heel veel mensen ambiëren,'' erkent de 25-jarige Dordtse. ,,En dan heb ik ook nog eens het mooiste kantoor ter wereld: een tropisch eiland, aan de rand van de zee.''  Toch is het beeld dat mensen hebben van werken met dolfijnen enigszins vertekend. ,,Het enige dat 'de buitenwacht' van mijn werk ziet, is het spelen met dolfijnen tijdens shows of bij de keren dat mensen met dolfijnen mogen zwemmen. Maar deze baan is gewoon hard werken. We zijn hier zes dagen in de week druk in de weer. Dat begint met het uitzoeken van de vis, die ingevroren vanuit Canada aankomt. Dolfijnen zijn geen aaseters van nature. Wij voeren ze wel dode vis, maar omdat ze heel gevoelig zijn voor ziektes, moet dat de beste vis zijn. Ieder exemplaar dat niet gaaf is, gaat naar de zeehonden. Dat zijn wel aaseters. Vervolgens maken we de emmers met vis klaar. Elk dier volgt zijn eigen dieet. Een dolfijn in de 'pubertijd' heeft een ander eetpatroon dan een zwangere. Daarna poetsen we de keuken om die zo steriel mogelijk te houden. Een klusje dat we zes keer per dag doen. Tot slot controleren we de dieren: hoe is hun gedrag, hebben ze een schrammetje opgelopen, hoe reageren ze op elkaar en eten ze goed.'' 
Na al die voorbereidingen is het tijd voor het leuke werk. De klanten die met dolfijnen gaan zwemmen, krijgen instructies en gaan te water met een trainer. In het Sea Aquarium of in de open zee. Reints: ,,Als je de glimlach van die mensen ziet, is het al het werk waard.''  Hoe mooi dat onderdeel van haar werk ook is, het allerleukste vindt Reints de dolfijnen nieuwe kunstjes leren. Een must. ,,Dolfijnen zijn heel intelligent. Als je niet voor afwisseling zorgt, gaan ze zich vervelen en zwemmen ze tijdens shows gewoon weg. Daarom variëren we de volgorde van de show én de dolfijnen waarmee we de voorstellingen doen altijd. Bovendien leren we ze om de zoveel tijd iets nieuws. De dieren worden dan heel enthousiast. Op zo'n moment heb ik echt het gevoel dat ik contact met ze heb, ondanks dat ik hun taal niet spreek.'' 
Reints werkt inmiddels drie jaar als dolfijnentrainer en het verveelt haar nog steeds niet. En dat voor een baantje waar ze bij toeval tegenaan is gelopen. ,,Ik werkte bij het Oceanium in diergaarde Blijdorp in Rotterdam. De marinebioloog daar vroeg of ik meewilde naar Curaçao voor onderzoek. Omdat ik net was afgestudeerd aan de Hogere Agrarische School in Delft zei ik 'ja'. Op Curaçao hoorde ik dat het Sea Aquarium een trainer zocht. Ik gaf mezelf 0,0 procent kans, omdat ik totaal geen ervaring had, maar in het gesprek met de directrice klikte het. Ik kreeg twee maanden proeftijd en besloot om ervan te genieten. Ik ging ervan uit dat het daarna einde verhaal was. Maar tot mijn verbazing mocht ik blijven. Tot op de dag van vandaag heb ik daar geen spijt van gehad. Sterker nog: als ik opnieuw geboren zou kunnen worden, dan graag als een onderwaterdier.''